دگر از من چه مي خواهي؟

تو كه كشتي مرا اين سان؟

نمي گويم بدي اما

نبود اين حق ِ من زيبا

رها كردن ميان ِ غم

به جرم ِ انتخاب ِ من

چه تاوان ِعجيبي داشت

به ظاهر اشتباه ِ من!!!

تو سلطان ِ دلم بودي

شهنشاه ِ همه خوبي

وفا بودي

پر از نيكي

ولي ناگه جفا كردي

و حالا پرسشي دارم:

چرا با من؟

چرا با من؟

مني كه عاشقت بودم

چرا آخر؟

چرا با من؟

نگو اشك ِنگاهم را...

نگوآن بغض ِكالم را..

نگو هرگز نفهميدي  

تمام ِ  التماسم را!

دگر چيزي نگو لطفا"

به جان عاشقم سوگند.

تو ديدي , بعد ِ آن رفتي

چگونه؟ من نفهميدم!!!

نگو من خواستم

هرگز!!!

تو خود من را رها كردي

به نام دوستي  يك شب

 مرا در غم رها كردي

دگر در من چه مي جويي؟

صدايي؟ خنده اي؟ حرفي؟

همه مردست و من زنده

ولي اي كاش مي مردم

ولي اي كاش مي مردم

برو باشد خداحافظ

خدا يار و نگهدارت

خداي عاشق و خوبم

هميشه هر كجا يارت!